|
|
Begin
September werd het plan opgevat om de Zeeuwse wateren eens te verruilen
voor het Deense
Viswater, zo gezegd zo gedaan, informatie opgevraagd via Internet, en
hoewel er natuurlijk meerdere
organisaties zijn die hierin voorzien, zijn wij in zee gegaan met
sologstrand.nl,
op deze site
vonden wij het huisje waar we bij het zien van de foto´s meteen verkocht
waren, nu kunnen foto´s
natuurlijk ook iemand zand in de ogen strooien maar onze eigen foto´s
leveren het bewijs,
Sandager Naes heet het plaatsje en het adres Vedj Klinten, 25 mtr van de
zee,
strand voor de deur, perfect toch.
   
Besloten
werd om voor de periode half april 2005 dit huisje te boeken, vanaf
september tot aan april
werd de benodigde informatie over vissen in Denemarken met de visstekken
en welk materiaal en
natuurlijk de vergunningen, verzameld, hierbij werd dankbaar gebruik
gemaakt van edities van het
Hengelsportblad Zeehengelsport een uitgave van totalfishing.nl. Wij
besloten om kweekzagers
mee te nemen op voorspraak van “HENGELSPORT JANPETER” uit Vlissingen
deze werden in
exportverpakking geleverd door
topsybaits.nl,
voorwat betreft de benodigde vergunning
hebben we contact opgenomen met het Deense Toeristenburo in Middelfart,
via
middelfartturist.dk, kregen we alle medewerking en hadden we de
vergunningen al op zak
voordat we moesten vertrekken. In eerste instantie zouden we met tweeën gaan, Piet den Ollander en den
Harry, de Vismepper
uit Herentals maar medio december kwamen er nog twee Belgische vismaten
bij.
Een planning werd gemaakt wie wat mee zou nemen aan eten en drinken, er
werd een menu
opgesteld wanneer we welk gerecht zouden eten en zo leefden we steeds
meer toe naar zaterdag
16 april. Die 16de april vertrok ik om 04.15 uur uit Oost Souburg
richting Stabroek in België om Frank
op te pikken die samen met mij een auto zou delen. Rond 05.00 uur de
spullen van Frank aan boord
gehesen en met een volle en bepakte auto richting Herentals-Lille alwaar
den Harry met zijn
schoonbroer Karl (in NL zeggen wij zwager) zich bij ons zouden voegen.
Na een voorspoedige reis via de Duitse Autobahn ging het na Hamburg
richting de E20 (Taulo)
richting Odense/Fredericia bij afslag 58 bereikten we na 7,5 uur rijden
de brug die het eiland
Funen verbind met het vaste land van Denemarken.
Na
Middelfart ging het richting Assens alwaar we bij het plaatselijke
benzinestation de sleutel op
moesten halen. Nog even en we zouden de hengel uit kunnen gooien dachten
we, na wat gezoek
waren we dan toch op de plaats van bestemming. Wat een rust en wat een
schitterend weer,
algauw werd begonnen met het uitladen van de auto´s en het inrichten
voor een week van het huisje.
 
Wat ook
heel belangrijk is is dat de in exportverpakking meegebrachte
kweekzagers uitgepakt
worden en in porties verdeeld worden met turfmolm en koel weggelegd
worden,
want ze moeten wel een hele week mee.
Na een
voorspoedige reis en een warme maaltijd had een ieder zijn draai
gevonden, de slaapkamers
waren verdeeld en terwijl de avond viel werden de hengels tevoorschijn
gehaald om te proberen een
zeeforel aan de haak te slaan. Helaas na
verwoede pogingen ging de vermoeidheid ons parten spelen, genietend van
een schitterende zonsondergang zat onze eerste visdag in
Denemarken erop..........zonder vis.
Zondag 17
april
Waar begin je een
geslaagde visdag mee?
Natuurlijk met een goed ontbijt, gebakken spek met eieren, koffie, jus
d´orange lekkere broodjes
en natuurlijk de planning waar gaan we naar toe vandaag om die grote
gullen of platvissen aan
de haak te slaan. Als je voor de eerste keer in Denemarken bent zoals
wij, dan heb je genoeg
informatie aan hetgeen je thuis al hebt voorbereidt. Maar zou de vis er
ook zitten.
Er stond die dag een straffe NNO- wind, maar de zon begon alweer door te
komen dus besloten
we richting de haven van Middelfart te gaan.
Vanaf het
huisje in Sandager Naes waar wij zaten is het via een slingerend
weggetje om op de
hoofdweg te komen zo´n 35 minuten rijden om in Middelfart te komen.
Eenmaal in Middelfart
bleek dat de economie niet stil staat, een groot gedeelte van de kade
waar volgens de
informatie gevist kon worden bleek afgezet. Er worden daar appartementen
gebouwd.
Maar gelukkig was er nog kade genoeg over om een hengeltje uit te
gooien. Met uitzicht op
de brug en de wind pal op kop vertrouwden we al snel onze kweekzagers
aan het Deense water.
Het
wachten werd beloond, na een goed half uur rammelde de stok van Karl,
normaal geen echte
visser, maar voor een vistrip naar Denemarken wel te porren. Een
ondermaats gulletje kon ons
aas niet weerstaan en mocht dan ook na de fotosessie weer terug zwemmen.
Alles bij elkaar met
4 man zo´n 26 ondermaatse gullen die allemaal weer in De Kleine Belt
zwemmen. Deze dag dus leuk
bezig geweest, maar in onze vriezer in het huisje zat nog steeds niets.
Die middag ook nog bezoek
gekregen van medevissers uit NL, maar die hadden pech, vergunningen niet
in orde dus konden
niet vissen. Van een andere medelander te horen gekregen die al meer dan
18 jaar op Funen
verbleef dat de grotere vissen het af lieten weten omdat de wind uit de
verkeerde hoek kwam.
Terug bij het huisje nog even geprobeerd of de Zeeforel wilde bijten,
maar ook deze keer geen
resultaat. Wel wederom een mooie zonsondergang.
   
Maandag 18 april
Vandaag
moest het gebeuren, na twee dagen nog steeds geen vis, wat deden we
verkeerd?
Besloten werd om het eens bij Strib te gaan proberen, van de informatie
herkenden we de
Witte vuurtoren die bij Strib de Noordkant van het eiland Funen
markeert.
Veel golven nog steeds veel wind en frisjes.
Terwijl
we aan de overkant de havens van Fredericia zagen liggen (ook een
geduchte visstek, maar
door collegavissers was ons verteld dat daar niet meer gevist mocht
worden i.v.m. de dreiging van
terroristische aanslagen) speelde de wind met onze hengeltoppen. Frank
was de eerste die beet
kreeg en wat haalde hij boven jawel een zeester. Toen was het de beurt
aan Karl een geweldige
aanbeet dit keer en zowaar de eerste vis voor in de vriezer was binnen,
een bot.
  
Ziezo, de
kop was eraf en het kon beginnen laat ze. Maar komen die platte of
liever nog die maatse
gullen. Maar helaas, het bleef stil na die eerste vis, heeeeeeeel
stil eigenlijk, te stil. Besloten
werd om te gaan verkassen, achter de oude Spoorbrug in Middelfart moest
volgens de gegevens
ook een beste visstek te vinden zijn. Vlakbij Galsklint de camping begon
onze tweede poging die dag.
Met uitzicht op de oude Spoorbrug werden de lijnen aan het water
toevertrouwd. Helaas voor ons
was het dag schijnbaar groente en fruitmarkt, want na diverse
ophaalpogingen lag er meer
soepgroente aan de kant dan dat er daadwerkelijk gevist werd. Ontmoedigt
besloten we in te pakken
en dan maar richting huisje te gaan. Den Harry was de laatste die het
bleef proberen en toen ook hij
eindelijk besloot om in te pakken haalde hij op de valreep nog een grote
bot boven,
de grootste tot nu toe.
Het was
inmiddels bewolkt geworden en we hoopten dat het de volgende dag droog
zou blijven.
Terwijl de frietjes in de friteuse lagen en de biefstukjes in de pan
(alles van thuis meegenomen)
werd voor de volgende dag een plan gemaakt.
Dinsdag 19 april
Zoals
gezegd zo gedaan, eerst naar Middelfart, daar werden we vriendelijk te
woord gestaan door
Laila, een van de dames van het Turistburo (als je van tevoren intensief
mailcontact hebt, dan
heb je toch een band he), zij vertelde ons dat we Donderdag om 8 uur uit
zouden varen vanuit
de haven van Middelfart. Den Harry was zo verstandig om eens te
informeren hoe het met de
vismogelijkheden in Fredericia zat, met name aan de havenkaden.
Natuurlijk kunt U daar vissen
meneer, als de poorten openstaan is het vrij toegang. Met dat in ons
achterhoofd gingen we
sight-seeing doen in Odense. We moesten de volgende dag sowieso naar het
Turistburo in
Middelfart om onze vistrip met de boot die voor donderdag gepland stond
(tijdens de
voorbereidingen via internet besproken) definitief te reserveren. De
verder ochtend zouden
we dan doorbrengen in Odense, een wat grotere plaats dan Middelfart.
Leuk
plaatsje dat Odense, mooie winkelstraten, schitterende parken en aardige
mensen, zeker de
moeite
waard om een keer te bezoeken. Maar we kwamen om te vissen, dus na het
zien van de vele
Deense schonen gingen het richting Sandager Naes, aas geprepareerd,
hengels gepakt en op naar......... jawel Fredericia.
Om half vier stonden we te vissen op een van
de kaden.
Lekker in
het zonnetje, auto bij de hand, dus je hoeft niet alles uit te laden,
stoeltje erbij..........
laat ze maar komen. En komen deden ze, man man, wat een genot om daar te
vissen, van bot, schar
en schol tot maatse gul aan toe. Tijd voor een blikje bier of fris of
een bammetje was er niet het leek
wel volcontinu de ene beet na de andere, soms met twee of drie tegelijk
kwamen ze boven.
   
Natuurlijk werd er ook ondermaatse vis gevangen, die zoals het hoort
terug zwemt, wij schaamden
ons dan ook dat er verderop landgenoten stonden te vissen die alles wat
ze bovenhaalden
meenamen,
dat doe je niet als sportvisser.
Dat er
vreemde creaturen rondzwemmen weten wij als vissers allemaal natuurlijk,
maar toch leuk
om een Zeeduivel te verschalken, weliswaar aan de kleine kant maar
zoiets vang je niet elke dag.
Rond acht uur ´s avonds werd het vrij rustig, geen beet meer te zien dus
werd besloten om de
spullen in te pakken. We
moesten nog een dik half uur rijden en daarna nog vis schoonmaken ook
dus zo gezegd zo
gedaan,
in ieder geval de vriezer kon gevuld worden. Eindelijk een succesvolle
visdag.
 
Woensdag
20 april
Na het
succes van de vorige dag, was het geen moeilijke beslissing waar we
vandaag zouden gaan
vissen, na een goed ontbijt met spek en eieren reden we op het gemak
richting Fredericia. Gisteren
een paar uurtjes en een pak met vis, dus de verwachtingen waren hoog
gespannen want vandaag
zouden we een hele dagvissen.
Op het
gemakje kwamen de eerste vissen op het droge, toch was er wel een
verschil merkbaar met
gisteren, of het nu kwam door het tijdstip of misschien de stroming, ook
veel meer schar dan schol
deze keer. En de keren dat meer als een vis werd gevangen was op een
hand te tellen. Inmiddels
werd het vrij druk aan de kade, de informatie dat de hekken open waren
en dat er vis werd
gevangen had meerdere landgenoten naar de kade gelokt.
Rond 4
uur die dag toen er geen beetje meer te zien was en we toch een leuk
maaltje vis bijeen
hadden, werd ook deze dag succesvol afgesloten, thuis nog even vis
schoonmaken, visspullen
schoonmaken en alvast de juiste hengels en molens klaarzetten voor de
volgende dag, dan
zouden we met de boot gaan vissen. Genietend van wederom een mooie
zonsondergang droomden we van........ vis en vis en vis.
  
Donderdag 21 april
Vroeg op,
eindelijk was het zover we zouden een aantal driften gaan doen met een
gecharterde
boot vanuit Middelfart. Moesten
zorgen dat we op tijd waren, het had die nacht gevroren en het was
windstil, de zon kwam
op en het beloofde een prachtige dag te worden. Aan boord
werden we welkom geheten door de schipper en zijn vrouw en brachten we
onze
visstokken op orde, pilkers en jigkoppen met shads zouden we mee vissen.
Niemand van ons
behalve den Harry had hier ervaring mee dus dat kon spannend worden. Na
een niet definieerbaar
drankje van de schipper werd er uitgevaren. Na zeven
tot acht driften, zeer succesvol, had een ieder zijn visje gevangen en
omdat we de boot
maar
voor een halve dag gecharterd hadden meerden we rond 1 uur weer af in
Middelfart. Een
prachtige ochtend en een belevenis rijker zetten we koers richting het
huisje om de vis schoon te maken. De rest
van de dag werd er nog aangenaam verpoost en werd zelfs ´s avonds nog
even geprobeerd
om met de spinhengel een zeeforel te vangen, maar helaas.
   
Vrijdag
22 april
Na een
geslaagde nachtrust en een goed ontbijt werd besloten om nog maar een
keer naar
Fredericia te gaan met het restant van de pieren. Dit bleek echter een
tegenvaller, de toestand
van het aas was dusdanig dat besloten werd om in plaats van
Zaterdagmorgen, nu de boel in te pakken en richting huis te vertrekken.
Na een allerlaatste groepsfoto was een ding duidelijk......VOLGEND
JAAR WEER!
|
|
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
