Visvakanties Noorwegen - kaart zuid

Noorwegen - Bergen - Sotra
Peter Prinsen - Vistrip 8 t/m 24 juni 2009
 
 
 
 

 

Aanvankelijk was ik niet van plan om een reisverslag op te maken maar zelfs al was de visserij niet goed moet je toch kunnen toegeven als het wat minder is. Eigenlijk kan ik de reis samenvatten in één woord: moeilijk. Maar laten we beginnen bij het begin.

De heenreis verliep zonder grote problemen, enkel de talloze werken tussen Hamburg en Bremen zorgden voor vertragingen. Zoals gewoonlijk opteerden we voor een overnachting in het GrenzMotel te Harrislee nabij Flensburg. Bij het bezoek aan deze stad werden we trouwens aangenaam verrast. Het winkelgedeelte heeft een grondige heraanleg gekregen zodat alles zeer netjes was, enkel qua eetgelegenheden kon het nog wat beter en vooral uitgebreider.




 

De volgende ochtend nog zo’n 360km gereden tot in Hirtshals om tijdig op de ferry te kunnen. Ook de overtocht liep vlekkeloos, enkel het buffet was deze keer een beetje minder. Je merkte dat er een nieuwe chef was en de keuze was niet zo uitgebreid meer en ook kwalitatief was het wat minder. Volgende keer gaan we voor het pizzarestaurant, wat trouwens toch wel een pak goedkoper is. ’s Anderendaags kwamen we in prachtig weer aan in Bergen en na een korte ondervraging van de douanebeambte en een rit van zo’n 45 min konden we de laatste aankopen doen alvorens de overzet naar het eilandje te maken. Inge de huiseigenaar stond ons al op te wachten om aan de volksverhuis te beginnen. We waren met 4 volwassenen en 1 kind zodat er een berg aan bagage meeging. Twee trips met een bomvolle boot waren nodig om alle spullen over te zetten.



 

 

Het huis en boothuis waren in prachtige staat. Het huis was nu compleet gerestaureerd en alles was zeer netjes en kwalitatief afgewerkt. Zelfs het boothuis was voor de gelegenheid helemaal (naar Noorse normen dan toch) opgekuist. Zoals steeds konden we gebruik maken van de krabbenfuiken en indien gewenst van een heus visnet. De visboot werd tijdens het uitpakken naar het eiland gebracht en volgetankt zodat we aan het vissen konden. Toch een kleine negatieve noot, de fishfinder heeft tijdens de twee weken niet gewerkt. Nochtans heeft Inge er alles aan gedaan om het te repareren (reservestukken laten overkomen en installeren) maar ik denk dat het ganse systeem een grondige revisie nodig heeft. Gelukkig ken ik het gebied goed genoeg en is een GPS voldoende om te visstekken te vinden. Voor de rest is het een supervisboot, zéééér ruim, stabiel en snel (zelfs met een 30 of 35pk motor).

De visserij dan, zoals gezegd moeilijk tot zeer moeilijk. Het leek wel alsof de echt grote er gewoon niet zaten. Het begon nochtans goed, in de namiddag van onze aankomst nog een paar uurtjes met de spinhengel en 50gr pilkertjes gaan vissen en zeer mooie pollakken gevangen van rond de 5kg. Leuke sport aan licht materiaal! Ook de krabben waren in mooie getalen aanwezig, vaak ook kleine (die teruggezet werden) maar ook zeer mooie exemplaren belandden in de pot. Uiteindelijk is er zo’n 3kg zuiver krabvlees naar België verhuisd.





 

De dagen die volgden was het steeds rustig en mooi weer, wel met wind uit het noorden wat ervoor zorgde dat het niet echt warm werd, maar er kon op leng gevist worden. Althans dat was het plan, want lengemans was nergens te bekennen. Wel enkele mooie beten (van het kaliber +10kg) gehad die na een paar meter losten. Een enkeling van 8,5 kg kon geland worden, maar voor de rest bestond de vangst vooral uit lom, vaak nog kleine ook wat voor de nodige frustraties zorgde omdat je telkens 150 meter mag opdraaien. Misschien toch eens aan een elektrische reel denken… ? En als er slecht gevangen wordt begin je na te denken: Ligt het aan het materiaal? Is het aas niet goed? Wat doe ik verkeerd? Welnu, volgens mij was het materiaal perfect in orde, was het aas goed en deden we niets verkeerd. De vis zat er gewoon niet. Dit werd ons achteraf bevestigd door een ‘local’ met de nodige ervaring. Volgens hem lag het aan de koude noordenwind die ervoor zorgde dat de kleine aasvis naar diepere wateren trok, met als gevolg dat de grote jongens de kleine volgden. Tevens werd erbij vermeld dat dit normaal was voor deze tijd (half juni tot eind juli) van het jaar. Of het waar is weet ik niet, maar voorlopig is dit de enige verklaring voor de slechte vangsten, niet enkel bij ons, maar ook de andere boten konden weinig van betekenis vangen. Zelfs de makreel die wij vorige jaren al in mei gevangen hebben was compleet afwezig en is zelfs zeer moeilijk gevangen tot in augustus. En als het slecht gaat, zit ook alles tegen. Plotseling sloeg het weer om van rustig naar zeer veel wind en koud maar droog. Hierdoor moest er binnen het fjord gevist worden. En als het op open zee moeilijk is, is het binnen nog moeilijker. De gebruikelijke plaatsen leverden weinig tot geen vis op, zelfs geen koolvisjes. En om de zaak compleet te maken lieten nu ook de krabben het afweten.





 

En zo ging het de ganse vakantie door. Werd er dan niets gevangen? Jawel, maar misschien waren we een beetje verwend met de mooie vissen die we vorig jaar gevangen hadden en lag de standaard een beetje te hoog. Het is nu niet dat je elke dag lengen van boven de 15 kg vangt. Een vis die wel alom aanwezig was, was de pollak. Een prachtige sportvis maar op ten duur wel wat eentonig.

De laatste dag zou wederom één van de mooiste worden. Eerst naar de lengenstek maar deze was weeral de grote afwezige, wel werd er een mooie doornhaai gevangen van zo’n 90cm. Als allerlaatste stek van onze visvakantie werd gekozen voor Hillagrunnen en al snel zou duidelijk worden dat het een goede keuze was. Aangezien er op de gebruikelijke wijze weinig vis bovenkwam opteerde ik om voor het eerst een zwarte giant jighead van Balzer te gebruiken van 120 gr. met daaraan een geel/rode shad. Nog geen 5 minuten later lag de eerste kabeljauw in de boot. Gewoon laten zakken tot tegen de bodem en aan een traag tempo omhoog vissen. De tweede kabeljauw volgde snel zodat mijn vader ook overschakelde naar de giant jighead. Bij elke drift kwam er een vis naar boven, vaak zag je de vis de jighead zelfs volgen tot juist onder de boot. Vele pollakken werden gevangen van 3 kg tot 8 kg en telkens binnen dezelfde 10m².




 

Op onze laatste dag had Inge voorgesteld om ons ‘fishcakes’ te leren maken. Hiervoor gebruikt men best de filets van een pollak, schelvis of koolvis. Samen met nog andere ingrediënten (aardappelzetmeel, ui, look, verse kruiden, ei, room, peper en zout) werden deze omgetoverd tot heerlijke fishcakes. Krokant vanbuiten en lekker mals vanbinnen. Na bereiding kan je ze gemakkelijk invriezen en ontdooien voor gebruik, gewoon opwarmen in een pan met wat boter en smullen maar!

De terugreis ging zonder noemenswaardige problemen. Enkel bij de aankomst in Hirtshals gingen we met vertraging van boord wegens een defect aan de deuren.


 
 

 

 




Disclaimer | Privacy

Ontwerp en onderhoud door Zeevissport vzw     Copyright © 2005 - 2018 Zeevissport vzw.     Alle rechten voor behouden.    Laatst gewijzigd op: 12 mei 2018 15:33